سلام.امیدوارم که حالتون خوب وروزگا به کامتون باشه.بعد از مدتها اومدم بگم که هستم منو یادتون نره این مطلبو حتما بخونید ؟ارزش خوندنو داره باور نداری!!!!
آیا به بچه هایی که تازه راه رفتن رو یاد می گیرند دقت کردی؟
اونها چون هنوزپاهاشون رمق نداره ونمی تونند وزنشون رو درحالت ایستاده به مدت زیادی تحمل کنن وچون روش درست ایستادن رو نمی دونن وکنترلی روی بالاتنه خود ندارن وچون ناخوداگاه می دونن که اگه بایستند می افتن پس می دوند.آنقدرمی دوند که یا خودشون رو درآغوش پدر ومادر بندازن یا به دیوار ومانعی برسن وبه آن تکیه بدند ویا سرانجام روی زمین بیفتن،اونها برای اینکه نیفتن می دوند ودرحین دویدن ازشوق می خندن وجیغ می زنن شاید این دویدن چند ثانیه ای بیشترطول نکشه اما هرچه باشه ازفورا افتادن بهتره.جالب اینجاست که بعد ازچند هفته ای ازاینجوری دویدن کودک یاد می گیره که روی پاهای خودش تعادلش رو حفظ وبایسته.![]()
ما انسانها زمانی کودک بودیم به تدریج که رشد کردیم وقد کشیدیم بسیاری از خاطرات ودرس های کودکی را فراموش کردیم یکی از این درسا همین درس دویدن برای نیفتادنه،این درس در تمام شرایط زندگی برای ما قابل استفاده است ودرسخت ترین شرایط زندگی وقتی همه چیز بر ضد ماست،گاهی می تونه تنها راه نجات ما باشد .جوونی را در نظر بگیرید که از مال دنیا هیچ نداره او چون هیچ سرمایه ای نداره،ازدید عامه مردم نباید بایسته بلکه باید بنشیند ومنتظر معجزه ای بمونه برای معجزه های که ممکنه هیچ وقت رخ نده شبیه اینکه ارثیه ای درست وحسابی بهش برسه.اما اگر این جوون خاطره اولین دویدنشو به یاد داشته باشه می تونه برخیزه وهمون جایی که هست وبا همون بضاعت ناچیز شروع کنه به تلاش وحرکت،شاید چند قدم بیشترنتونه بدوه شاید شانس نیاره وبا صورت به زمین بخوره ولی شاید بتونه خودشو رو به ستونی موقتی برسونه وکمی پیشرفت کنه حتی ممکنه همین تقلا باعث بشه توجه اطرافیان به سوی او جلب ودستانی برا کمک به او دراز بشه.الان تقریبا سه ماهی ازتحویل سال میگذره،خیلی ها سرسفره هفت سین ماهی قرمز گذاشتن (وا دیدی سر سفره مون ماهی نداشتیم
) خیلی ازاین ماهی ها مردند اما هنوزهم هستن ماهی هایی که با وجود اینکه رنگ قرمزشون رو در سایه از دست دادن،اما با این وجود برای زنده ماندن تلاش می کنن ماهی های قرمزی که در حوض ها واستخرها رها شدن،همون هایی هستن که تا آخرین لحظه دویدن ودست از دویدن برنداشتن در واقع اونا با تقلا به دیگران ثابت کردن که شوق وشایستگی وحق زنده موندن را دارند واین حق را با شگرد دویدن برای نیفتادن به نمایش گذاشتن.
برای اینکه زمین نخوری ونیفتی بدو!!!برای اینکه تمیزی رو یاد بگیری همین الان یه چیزی رو مرتب کن. برای اینکه محبت وصمیمیت توبا دیگران از بین نره همین الان برخیزوعشقتو به دیگران نشون بده![]()
.مهم نیست که وقتی این کار رو میکنی چقدر ناشیانه بدوی،مهم نیست چقدر خنده دار خودت رو این طرف واون طرف بزنی واصلا اهمیت نداره که اطرافیان درمورد دویدن توچه نظری بدهند مهم اینه که می دوی وتلاش می کنی تا نیفتی.وقتی کودکی شروع به دویدن میکنه کسی به او ایراد نمی گیره که چرا دستاشو به سمت آسمون بالا می بره وجیغ میزنه،همه برای او هورا می کشن وازصمیم دل او را تحسین می کنن
فقط برای اینکه داره می دود پس توهم برای اینکه نیفتی بدو !!اینه قانون زندگی
.






